Kalpten Kalbe Bir Yol Vardır Görülmez

Kızıl Bir Güldür Hayat

Kaçıncı basamağında
olursan ol yaşamın,
karamsarlığa kapılıp
umutsuzluk hırkasını giyme sakın…
Boyun eğme kadere,
çekiver ipini umutsuzluğun,
ilmek ilmek sökülsün…

Taptaze
umut çiçekleri ek
gönül bahçene,
gerisi gelir elbet bir gün…

Yenik düşmez
karanlığa aydınlık,
yumma güneşe gözlerini,
acıları gizler karanlık...
Bir merdiven daya gökyüzüne,
yıldız topla…
Saçlarını tara
pırıl pırıl güneşin…
Sitem etme
düşlerine yağan kara,
damla damla
erir elbet bir gün…

Susturma yüreğini,
kalkar her boran, her sis
her şey unutulur…
En umutsuz bir anda
yağan yağmur,
toprakta
capcanlı bir umut olur…
Bir bahar dalının coşkusunu
tomur tomur
sana da verir elbet bir gün…

Gözyaşıyla dolup taşmaz deniz,
meraklanma…
Uçurtmasını yitiren
çocuğun
gözyaşları kurur,
üzüntüsü durur...
Ararsan;
ipinden kurtulmuş
serseri bir uçurtmanın
özgürlük sevinci
seni de bulur,
bulur elbet bir gün…

Yaprak ödünçtür dallarda,
önemli olan;
umuttan yoksun kalıp
gözlerde ışığı söndürmemek,
direnci yitirmemek…
Dikenli de olsa
kızıl bir güldür hayat,
soldurmadan yaşamak / yaşatmak gerek…
Yeşile düşman bir bahçıvana
kendini sevdirmez çiçek,
yaprak yaprak
ölür elbet bir gün…

Yık barikatları,
erit prangaları halka halka,
zaman defterini kapat…
Dört mevsimi var,
her daim kış olmaz hayat…
Kızıl gülden
derin bir soluk al
tekrar merhaba de yaşama...
Acıdan ıstıraptan arıtılmış,
damla damla
sevgiden damıtılmış,
yepyeni bir dünya yarat...

İnsan;
yere çakılı
yalnız bir ağaç değildir,
tek başına rüzgârı bekleyen…
Yeni yüzler dene,
asla vazgeçme sevmekten...
Sünger çek maziye,
yak ne varsa kötü
gönlünün ocağında…
Geç karşısına,
sevgi kahvesini,
dostluk kahvesini yudumla
umudun şefkatli kucağında…

Bırak,
saçlarını okşasın rüzgar,
apak kar yağsın karanlıklarına…
Her şafakta,
doğan güneşi karşıla,
Unut sonbaharı,
başka baharlar ara,
çisil çisil
hep yağmur yağsın
hayat harmanına,
ağaçlar tomurcuklansın…
Aç yüreğinin kapılarını,
sen uçur bir kuş da,
özgürce kanat çırpmanın
tadına varsın…

gülüşü,
zarafetiniBahardaki uyanışı,
gök kuşağındaki  gülün,
muhteşem hazzını
bir bebeğin omzundaki gamzeden öpüşün…
Lapa lapa yağan karın sesini,
köpük köpük aşkı,

Yaşamak:
zor da olsa ne güzel…

Tahsin Özmen

Yoksun

Yine yoksun burda.
Eş tutupta kendini göçmen kuşlara,
Dev bir kartal gibi havalanarak,
Bilmem kaç bin fersah kanat çırpışı,
Uzaklardasın.

Sen orda, dünyanın öbür ucunda
Bir denizde salınan yelkenli gibi,
Ben burda;
Bir yanım eksik gibi, bir yanım yarım.
Yokluğundan ezilen yüreğim daralarak,
Boynu bükük ardında, garip kalmışım.

Ve ben şimdi;
Dermanımdır diyerek, sığınıp anılara;
Avutmaya çalışarak korkularımı,
Tenimde kollarını, ellerini saçımda,
Verdiğin eşyalarda, izlerinde ararım.

Hadi gel desem;
Gittiğin yollar, gelinen cinsten değil bir solukta.
Korksam; çaresiz, korkularım avutur beni.
Dertlerim sarar derman diye gecelerimi.
Umsam; doğsa diye yine karanlık günlerime gözlerini,
Tükenmedi takvimin yaprakları daha.
Daha; yarısındasın dönülecek zamanı uzakların.
Ve sen şimdi,
Taa 100. boylamındasın dünyanın.

Adım gibi biliyorum oysa;
Bitecek sayılı günü, tarifsiz acıların.
Yine dökecek bulutların tenime, teninin yağmurlarını.
Yine sürecek hükmünü, gözlerin, kanımda en doyumsuz aşkları.
Geri getirecek seni, gizlice anlaştığımız o demirden kuş, ama;
Ne vakit kapasam gözlerimi,
Kınından çekilmiş hançerdir tarifsiz korkularım, endişelerim...

Ellerim yetmez; yorgan diye örterim üstüne yıldızları,
Memleket kuşlarını yarenliğe yollarım.
Yetmez; bir emanet türküsü salarım dağlara,
Toprağa, havaya, okyanuslara;
Ve yetmez daha, dualara kalkar ellerim,
Sığınırım Allah'a,
Kendinden kendinedir emanetim...
***
Öznur Karayumak

Sevmek; bakmak değil görmekse eğer,
Sevmek; yanındayken başını
Omuzuna koyabilmekse eğer,
Sevmek; yanındayken yalnızlığı unutmaksa eğer,
Seni Seviyorum....

* * * * *

Sevmek; senle iken yere daha sağlam
Basabilmekse eğer,
Sevmek; yokluğunda seninleymiş gibi
Hissetmekse eğer,
Sevmek; hayallerine senide sokabilmekse eğer,
Seni Seviyorum...

* * * * *

Sevmek; yatağa uzandığında, seni düşlemekse eğer
Sevmek;sen üşüdüğünde gölgemle
Seni ısıtmaksa eğer,
Sevmek; sevdiğini çıklık çığlığa söylemekse eğer,
Seni Seviyorum...

* * * * *

Sevmek; el ele tutuştuğunda kalbinde bişeylerin
kopmasıysa eğer,
Sevmek; gözgöze geldiğin de hiç kıpırdamadan
bakabilmekse eğer,
Sevmek; kalbini kalbinde hissetmekse eğer,
Seni Seviyorum...

* * * * *

alıntı

Özletiyor Seni Bu Yağmurlar

Burada yağmur yağıyor,
Aralıksız yağıyor günlerdir...
Ama sen yine de şemsiyeni
Almadan gel ilk araçla...
Buğulanan camlara usulca,
Yüzünü çiziyorum ki yüzün;
Bir yağmur damlası olup
Düşüyor yapraklarına gülün...
Güller de bozamıyor bu uzun,
Karanlık sessizliğini kentin.
Anılarını yitiriyor sokaklar,
Bezirganlaşıyor bulvar ışıkları...
Tarih de kekemeleşiyor bazen...
Ki o zaman aşktır tek bilici...
Aşksa yürümek gibi bir şey,
Duyabilmek kuşların gelişini...
Anısı bizsek eğer bu kentin,
Unuttuğu türküler bizsek,
Acıyı rehin bırakıp bir güle,
Anımsatmalıyız bunları bir bir...
Sonra yürümeliyiz seninle,
Sokaklara caddelere çıkmalıyız...
Belki bir aşktır bu kentin,
Belleğini geri getirecek olan...
Burada yağmur yağıyor ama sen,
Şemsiyeni almadan gel yine de...
Özletiyor bu çılgın sağanak seni,
Sırılsıklam özletiyor biliyormusun...

alıntı