Bu kent beni yutmasın
Kaç zamandır kendimi göremedim bakışlarında
Nerede unuttuysan beni al oradan geç olmasın
Bilirim sensiz çıkamam gecenin şafağına
Bırakma ellerimi, bu kent yutmasın beni…
Dört biryana ilan ver kaybolduğuma dair
Otuzlu yaşlarında, şuuru bakışlarımda
Üzerinde de siyah gözlerim kaldı de
Beni bulsunlar diye seni tarif et ifadende
Çocuklara sor sadece, var mı içlerinde beni gören
Olur ya onlar oynarken ben bankta uyuyorumdur
Çığlığımdan korkmuşlardır, sensizliğe düşerken
Yokluğun beni yutarken, seni yutkunmuşumdur…
Olmadı her duvara ben diye kendi resmini as,
Beni bulan en yakın mezarlığa taşısın
Gazete ilanında ‘ben yokken kaybımız’ yaz
Çiçekler ek kabrime, bu kent kokumu alsın
Büyük yaptır taşımı, kent bir eser kazansın…
Olmazsam n’aparsın diye sorardın, hatırlar mısın?
Bu kez iyi örttüm üstümü…
Sana da geceler…
Aklın bende kalmasın
Mehmet ERCAN
